Αλυκή Λήμνου
Σημειώνεται ως Saline σε πολλούς χάρτες περιηγητών μετά το 1680, όπως των Randolph, Piacenza, Dapper, Coronelli κ.ά. Παλιότερα αποτελούσε για τους κατοίκους του νησιού την πηγή άλατος, το οποίο ήταν απαραίτητο για τη συντήρηση των τροφίμων (τυριών, κρεάτων, ψαριών, λαχανικών) και για την κατεργασία των δερμάτων. Η λιμνοθάλασσα Αλυκή βρίσκεται στη ΒΑ χερσόνησο της Λήμνου, ανατολικά του οικισμού του Αγ.Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994. . Για να αποφύγουν τη ζέστη η εργασία αυτή, η οποία συνεχιζόταν ως τις τελευταίες δεκαετίες, γινόταν τις νύχτες με φεγγάρι για να βλέπουν και πριν φωτίσει. Ίσως από μια τέτοια εικόνα εμπνεύστηκε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, όταν βρισκόταν εξόριστος στο Κοντοπούλι το 1948, το στίχο από τα Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας : Λιγνά κορίτσια στο γιαλό μαζεύουνε τ’ αλάτι.. . Επίσης, η Αλυκή ήταν κυνηγότοπος, ειδικά για αγριόπαπιες. Στην διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί είχαν δημιουργήσει ναρκοπέδιο στην περιοχή.
Τους καλοκαιρινούς μήνες ξεκινούσαν καραβάνια από τα διάφορα χωριά της Λήμνου με ζώα για τη συλλογή του αλατιού. Μεταπολεμικά πολλοί ψαράδες κομματιάστηκαν προσπαθώντας να βγάλουν από τις νάρκες δυναμίτη για ψάρεμα. Σήμερα, η Αλυκή και η κοντινή Χορταρόλιμνη έχουν χαρακτηριστεί υδροβιότοποι ιδιαίτερης σημασίας, διότι το χειμώνα συγκεντρώνουν πλήθος μεταναστευτικών πουλιών, μεταξύ των οποίων πανέμορφα φοινικόπτερα, από τα οποία άλλα ξεχειμάζουν εκεί κι άλλα αναπαύονται πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους για πιο θερμές χώρες. Θ.
Αλεξάνδρου στα όρια του δημοτικού διαμερίσματος Κοντοπουλίου του Δήμου Μούδρου. Η λιμνοθάλασσα Αλυκή έχει έκταση μεγαλύτερη από 6.300 στρέμματα.
