Κορσική
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Ναπολέων Βοναπάρτης, αν και Κορσικανός, κατάπνιξε τα κινήματα και προσάρτησε την Κορσική στη γαλλική αυτοκρατορία. Αντίθετα, σε ψηλότερες περιοχές, η ζέστη είναι πιο υποφερτή.Σήμερα περιορίζονται στις κλασικές μεσογειακές: σιτάρι, ελιές, αμπέλια. Η δυτική χαρακτηρίζεται από μεγάλους κολπίσκους και η ανατολική αποτελείται από μια χαμηλή γραμμή.
Αρκετό διάστημα έμεινε κάτω από την κυριαρχία της Γένουας μέχρι που παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1768 με τη συνθήκη των Βερσαλλιών. Πιθανώς όμως η αρχική ονομασία (2η χιλιετηρίδα π.Χ) να ήταν Σύρνος η οποία παραπέμπει στην λέξη Σειρήνες οπότε υπάρχει πιθανότητα η Κύρνος/Κορσική να ήταν η νήσος των Σειρήνων ή Σειρηνουσσών που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου. Η Κορσική έχει περάσει από πολλές κατοχές.
Στα ορεινά υπάρχουν λιβάδια που συγκεντρώνουν τους βοσκούς. Διοικητικά είναι διαιρεμένη στις δύο περιφέρειες της Νότιας Κορσικής (4014τ.χλμ., 119.000 κατ., πρωτεύουσα Αζάτσιο) και Νότιας Κορσικής (4666τ.χλμ., 132.000 κατ., πρωτεύουσα Μπαστιά).
Επίσης αρκετά σημαντική είναι η εκμετάλλευση των δασών, ενώ το ψάρεμα έχει γίνει δευτερεύοντας πόρος. Έχει ελλειπτική μορφή και μακραίνει προς τα βορειο-ανατολικά σε μια χερσόνησο.
Ο τουρισμός αναπτύσσεται. το έδαφος είναι πετρώδες κι οι ακτές γεμάτες απότομους βράχους.
Βρίσκεται στα βόρεια της Σαρδηνίας, από την οποία χωρίζεται από τον Πορθμό του Μπονιφάτσιου. Στην Κορσική, την περίοδο της τουρκοκρατίας, εγκαταστάθηκαν πολλοί Μανιάτες που έγιναν καθολικοί (Ουνίτες).
Η ελληνική γλώσσα εξακολουθεί να ομιλείται στην Καργκέζε, όπως κι η γαλλική και η ιταλική. . Βρίσκεται βόρεια της Σαρδηνίας, δυτικά της Ιταλίας και νοτιοανατολικά της Γαλλίας στην οποία ανήκει. Είναι νησί ορεινό με ψηλότερη κορφή το όρος Σίντο (2.710 μ.).
Στα παράλια και στις χαμηλές κοιλάδες επικρατεί το αντιπροσωπευτικότερο μεσογειακό κλίμα. Η ονομασία Κύρνος που τις προσέδωσαν οι αρχαίοι Έλληνες (1η χιλιετηρίδα π.Χ.) πιθανότατα έχει την ίδια ρίζα με τη λατινική ονομασία Corsica .
Τα κύρια λιμάνια είναι η Μπαστιά, το Αιάκειο, το Προπριάνο. Η νήσος ήταν γνωστή στην αρχαίους θαλασσοπόρους ήδη από τη Μυκηναϊκή εποχή. Εκεί υπάρχουν μεγάλα δάση με καστανιές.
Είναι κυρίως ορεινή (όρος Σίντο 2710μ.). Βγάζει τυρί που το στέλνει στη Γαλλία, στα τυροκομεία της Ροκφόρ.
Το κλίμα είναι μεσογειακού τύπου. Άλλοτε, οι καλλιέργειες της Κορσικής επαρκούσαν για τις ανάγκες της. Σε ορισμένες περιοχές ο καύσωνας το καλοκαίρι είναι ανυπόφορος.
Είναι νησί 8680 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει 250.000 κατοίκους. Η ίδια εμφάνιση σε πιο ήπιο βαθμό εξακολουθεί σ όλες σχεδόν τις παραλίες με αρκετές εξαιρέσεις παραλιακών πεδιάδων που καταλήγουν σε αμμουδιές.
Από τα αρχαία χρόνια ήταν εστία διαμάχης των μεγάλων γειτόνων της. Η Κορσική δε σταμάτησε ποτέ να επαναστατεί για να αποκτήσει την αυτονομία της.
Στη χερσόνησο του Κορσικού ακρωτήριου οι κάτοικοι φτιάχνουν γλυκά κρασιά. Στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους η Ιταλία διεκδίκησε την Κορσική, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Συντεταγμένες: 42°09′00″N 9°04′60″E / 42.15, 9.0833 Η Κορσική (γαλλικά: Corse, κορσικανικά: Corsica) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί στην Μεσόγειο Θάλασσα, μετά τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κύπρο. Οι ακτές ξεδιπλώνονται για 1200 χιλιόμετρα.
Έχει αναδείξει πολλούς ήρωες, που αγωνίστηκαν για την εθνική της ανεξαρτησία όπως ο Παολί (κινήματα 1793 - 1795). Το κλίμα παρουσιάζει διάφορες ποικιλίες.
Στα ΝΔ.
