Φερδινάνδος Α' των δύο Σικελιών
Μετά την εκτέλεση του βασιλιά και της βασίλισσας αδελφής της, μπήκε με τον σύζυγο της στην πρώτη μεγάλη αντιγαλλική συμμαχία. Με την άνοδο του Ναπολέοντα στην εξουσία, τα Γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν την Ρώμη, θέτοντας σε συναγερμό τον βασιλιά που είχε το πλεονέκτημα της απουσίας του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο και την νίκη του Νέλσονα. Παρά το ότι ήταν αμόρφωτος, ήταν καλλιεργημένος, παραχωρώντας τα κέρδη από τις αθλητικές του δραστηριότητες στους φτωχούς. Μόλις ενηλικιώθηκε (1767) η πρώτη του πράξη ήταν η εκδίωξη των Ιησουιτών και την επόμενη χρονιά παντρεύτηκε την Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας, κόρη της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Μαρίας Θηρεσίας, αδελφή των αυτοκρατόρων της Αυστρίας Ιωσήφ Β και Λεοπόλδου Β , και της βασίλισσας της Γαλλίας Μαρίας Αντουανέτας. Η νέα βασίλισσα ήταν όμορφη, έξυπνη, ευγενική, αλλά ταυτόχρονα σκληρή και αδίστακτη.Ο Τανούτσι αγνόησε για την μόρφωση του με αποτέλεσμα να στρέψει το ενδιαφέρον του όχι στην μόρφωση αλλά στον αθλητισμό, το κυνήγι και το ψάρεμα. Είχε συμφωνήσει να συμμαχήσει με τον Μέττερνιχ, να ακολουθήσει την αυταρχική του πολιτική, ενώ παράλληλα να αλλάξει το Ισπανικό καταστατικό που υπήρχε μέχρι τότε και να του επιτραπεί να πετύχει την ένωση των δύο βασιλείων ή να δημιουργηθεί το βασίλειο των δύο Σικελιών.
Για τέσσερα χρόνια κυβέρνησε αυταρχικά και αυτό έφερε σε μεγάλη κατάπληξη ιδιαίτερα τον λαό που τον αγαπούσε. Επανήλθε (1815) μετά την μάχη του Τολεντίνο και στις 8 Δεκεμβρίου 1816 ένωσε τα στέμματα της Νάπολης και της Σικελίας στο βασίλειο των δύο Σικελιών που το κυβέρνησε ως τον θάνατο του. Τοποθετήθηκε από τον πατέρα του στην Νάπολη υπό την κηδεμονία του Μπερνάρντο Τανούτσι, με συνθήκες σύμφωνα με τις οποίες απαγορευόταν να προχωρήσει στην ένωση των δύο στεμμάτων.
Οι Γάλλοι μπήκαν και κατέλαβαν την πόλη παρά την σκληρή αντίσταση των Λαζαρόνι που ήταν πιστά αφοσιωμένοι στον βασιλιά τους, και εγκατέστησαν την Παρθενόπεια δημοκρατία (Ιανουάριος 1799). Ο Ναπολέων μπήκε στην Νάπολη, κήρυξε την δυναστεία των Βουρβόνων έκπτωτη, τοποθετώντας σαν βασιλιά τον αδελφό του, Ιωσήφ.
Μετά την γέννηση του γιου και διαδόχου είχε λόγο στο κυβερνητικό συμβούλιο και απέκτησε επικίνδυνα μεγάλη δύναμη. Οι δυνάμεις του βασιλιά μειώθηκαν σημαντικά ενώ η βασίλισσα εξορίστηκε στην γενέτειρα της, Αυστρία, όπου και πέθανε (1814). Μετά την πτώση του Βοναπάρτη ο Γιοακίμ Μυρά, που είχε διαδεχθεί τον Ιωσήφ Βοναπάρτη σαν βασιλιάς της Νάπολης (1808), εκθρονίστηκε (1815) και ο Φερδινάνδος επέστρεψε στην Νάπολη. Παράλληλα, μια μυστική συμφωνία που είχε κάνει με τους Αυστριακούς είχε αλλάξει τον χαρακτήρα του.
Όταν ξέσπασε πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και της Αυστρίας, αρχικά προσποιήθηκε ουδετερότητα αλλά σε λίγο επέτρεψε στα Γαλλο-ρωσικά στρατεύματα να περάσουν απο το έδαφος του. Η Γαλλική νίκη στο Αούστερλιτς έδωσε θάρρος στα στρατεύματα τους που κινήθηκαν (1806) για την ανακατάληψη της Νάπολης. Η βασίλισσα τον έκανε πρωθυπουργό και έφερε την χώρα σε διαφθορά, σήψη και ανασφάλεια. Στο ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης, αντέδρασε έντονα γιατί ήταν από την φύση της αντίθετη σε κάθε προοδευτική ιδέα.
Αλλά ο Φερδινάνδος κάτω από την Αγγλική υποστήριξη εξακολουθούσε να είναι τυπικά βασιλιάς και συμφώνησαν στην δημιουργία ενός Συντάγματος όπου η διοίκηση της χώρας θα ανήκε τόσο σε Γάλλους όσο και σε Άγγλους. Το κοινοβούλιο διαλύθηκε και ο Φερδινάνδος ξεκίνησε ξανά μια εποχή σκληρών διώξεων κατά των δημοκρατικών ως τον θάνατο του. Με τον γάμο του με την Αυστριακή πριγκίπισσα Μαρία Καρολίνα, παιδιά του ήταν : .
Οι Ιακωβίνοι ευγενείς εκπρόσωποι των Γάλλων προσπαθούσαν με προπαγάνδα να στρέψουν τον λαό κατά του βασιλιά τους, τονίζοντας τα αγαθά της δημοκρατίας για τον λαό. Επωφελούμενος την απόσυρση του Γαλλικού στρατού στην βόρεια Ιταλία, ο Φερδινάνδος επιτέθηκε στην Νάπολη με μια ομάδα Καλαβρέζων ληστών υπό τον καρδινάλιο Ρούφο και με την υποστήριξη της αριστοκρατίας, του κλήρου, ανακατέλαβαν την πόλη και επιδόθηκαν σε πολλές σφαγές και ακρότητες απέναντι στου Γάλλους (1800). Σε λίγο έφτασε και ο Φερδινάνδος και εγκαταστάθηκε μεγαλοπρεπώς στον θρόνο του. Ο βασιλιάς και η σύζυγος του ήταν ανήσυχοι απέναντι στις επαναστατικές κινήσεις, αν και άκρως αντίθετοι: η βασίλισσα ιδιαίτερα πίστευε ότι είναι πρώτος στόχος, λόγω του ότι ήταν αδελφή της βασίλισσας της Γαλλίας Μαρίας Αντουανέτας.
Στις 26 Δεκεμβρίου 1805, ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε το βασίλειο του, τον κήρυξε έκπτωτο τοποθετώντας τον αδελφό του, . Ο βασιλιάς επιδόθηκε σε εκτελέσεις μελών της Γαλλικής μερίδας, αλλά πιέστηκε να δώσει αμνηστία στους αντιπάλους του.
Αλλά όταν έφτασε στην Νάπολη διώχθηκε, γιατί δεν κράτησε τους όρκους του, και άρχισε να στέλνει γράμματα σε όλους τους Ευρωπαίους ηγεμόνες για να τονίσει την δύσκολη θέση του. Αυτή η ενέργεια εξέφρασε μια απειλή για τις μεγάλες δυνάμεις της συμμαχίας και ο Φερδινάνδος πήρε γράμμα από τον Φρήντριχ φον Γκεντζ να μην καταπατήσει τους όρκους του για χάρη κάποιων παροδικά μεγάλων δυνάμεων. Όταν έχασε την υποστήριξη και του στρατού προκλήθηκε επανάσταση και ο Φερδινάνδος αμέσως δέχθηκε (1820) να επαναφέρει το Ισπανικό Σύνταγμα του 1812. Η επανάσταση στην Νάπολη ανησύχησε τον Μέττερνιχ και την Ιερά Συμμαχία, που φοβήθηκαν μην τυχόν και βρουν μιμητές και σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη.
Προσκλήθηκε να παρακολουθήσει το Συνέδριο του Λάιμπαχ (1821). Εκεί, ο Φερδινάνδος ζήτησε συγνώμη που παρέβη τις διατάξεις της Ιεράς Συμμαχίας και ορκίστηκε να κρατήσει το νέο καταστατικό.
Ο Φερδινάνδος δραπέτευσε προς το Παλέρμο, ενώ σύντομα τον ακολούθησε και η οικογένεια του. Φερδινάνδος Α των δύο Σικελιών (1751 - 1825), βασιλιάς της Νάπολης, Σικελίας και των δύο Σικελιών (1759 - 1825). Τρίτος γιος του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Γ , και της Μαρίας Αμαλίας της Σαξονίας, ο πατέρας τού παρέδωσε ένα από τα τρία βασίλεια που είχε υπό την κατοχή του αφού στάθηκε αδύνατο να τα κυβερνήσει όλα μόνος του.
Έφτασε με τα στρατεύματα στην Ρώμη, αλλά μετά από μερικές αποτυχίες επέστρεψε στην Νάπολη. Στην προσέγγιση του Γαλλικού στρατού στην Νάπολη δραπέτευσε με τον Αγγλικό στόλο του Νέλσον αφήνοντας την πόλη του ακυβέρνητη. Ο Μέττερνιχ απείλησε να καταλάβει την Νάπολη με Αυστριακό στρατό. Οι Ναπολιτάνοι ηττήθηκαν στην επέλαση των Αυστριακών στο Ριέτι (Μάρτιος 1821), που μπήκαν στην Νάπολη εγκαθιστώντας την απολυταρχία.
Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ο Φερδινάνδος επανήλθε στον θρόνο. Ο Άγγλος σερ Τζον Άκτον, διοικητής του ναυτικού, απέκτησε την μεγάλη της εύνοια, αφού την παρακίνησε να σπάσει όλους τους δεσμούς του βασιλείου της με την Ισπανία προσεγγίζοντας την Αυστρία και την Μεγάλη Βρετανία.
Τον Ιανουάριο του 1799, το βασίλειο της Νάπολης κηρύχθηκε δημοκρατία ύστερα από επανάσταση που κράτησε μόνο 6 μήνες.
